‘Dan is mooi geweest, ik stop’

Geplaatst op | Plaats een reactie  

Life is what happens while you are busy making other plans – John Lennon.

Het jaar 2014 begon erg goed met een indoor PR van 7.75m. Die lijn trok ik door tijdens mijn maand in Zuid-Afrika en zelfs een kleine tegenslag in Lisse (kramp in hamstring) weerhield me er niet van om tijdens mijn eerstvolgende wedstrijd in Oordegem deze afstand opnieuw te springen. Een week later sprong ik in Hengelo opnieuw ver, met 7.73m (-0.8). Man, wat droomde ik van het EK atletiek en een sprong van 8m.

Na de goede serie wedstrijden in het begin van het seizoen, kreeg ik last van mijn knie. Die knie zorgde af en toe al voor wat klachten, maar het bleef altijd onder controle. Nu was het anders. De pijn trok niet weg en dus werd het tijd voor onderzoek. Twee jaar geleden was bij een MRI-scan al eens vastgesteld dat ik een Patella Bipartita heb, een knieschijf uit twee botten dus. Ik heb hier als 400m hordelopen nooit last van gehad, maar de belasting van de sprongkrachttrainingen van de afgelopen twee jaar hebben de situatie er niet beter op gemaakt. Sterker nog, er is me ten strengste geadviseerd te stoppen met sprongkracht en zware krachttraining omdat er anders kans is dat ik over een paar jaar helemaal niet meer kan sporten.

Die opmerking is in mijn hoofd gaan zitten. Mijn PR’s flink verbeteren zonder sprongkrachttraining is bijna onmogelijk en mijn maatschappelijke carrière voor me uit blijven schuiven om alleen in de Nederlandse top mee te doen zie ik niet zitten. Daarnaast vind ik sporten te leuk om het risico te lopen dat ik over 10 jaar niet meer met vrienden kan fietsen in de Alpen of met mijn zoontje kan voetballen.

Ik heb door blessures lang niet altijd het uiterste uit mezelf heb kunnen halen, maar kijk ik met een fantastisch goed en trots gevoel terug op mijn carrière. Ik heb veel van de wereld gezien, veel meegemaakt en heb absoluut veel geleerd. Zondag zal ik tijdens de promotie/degradatie-wedstrijd mijn laatste wedstrijd springen als serieuze verspringer. Of ik volgend jaar als recreant nog op de baan te zien ben, zal de tijd ons leren.

Ik ben blij dat ik af mag sluiten met het beste jaar dat ik ooit gehad heb. Stoppen op mijn hoogtepunt, zo heb ik het altijd gewild!

 

Zilver op NK atletiek

Geplaatst op | Plaats een reactie  

Het kan niet altijd feest zijn op een NK. Na een fantastische reeks kampioenschappen waarin ik elk NK verder sprong 7.28m (2012), 7.53m (2012), 7.57m (2013), 7.66m (2013) en 7.75m (2014) kon ik afgelopen zondag helaas geen goed vervolg geven aan deze serie.  De voorbereiding was door knieklachten te gebrekkig om in topvorm aan de start te staan. Ondanks deze problemen kon ik wel mijn zilveren plak van 2013 verdedigen en hierdoor voor het zesde NK op rij minimaal 2e worden. De afstand van 7.48m was helaas niet voldoende om het Gaisah moeilijk te maken, die met 7.75m het goud pakte.

Helaas heb ik door de knieproblemen mijn goede seizoensstart geen vervolg kunnen geven, wat niet wegneemt dat ik alles bij elkaar wel erg tevreden ben over het jaar 2014. Zo heb ik mijn PR’s indoor en outdoor verbeterd tot 7.75m, mocht ik in een fantastische ambiance springen bij de FBK-Games en 7 van mijn 10 beste sprongen ooit uit 2014!

In onderstaande video de NK beelden van de NOS:

Knieproblemen

Geplaatst op | Plaats een reactie  

Knieproblemen! Die zijn vrij lastig voor een verspringer. Afgelopen weekend (28 juni) stond het NK Teams op het programma, waar ik AAC aan punten zou helpen op het verspringen, hink-stap-springen en de 4x400m. Ik hoor u denken, hink-stap-springen? Heb je dat ooit wel eens gedaan dan? Ja, op vrijdag 20 juni in Utrecht heb ik een trainingswedstrijd gedaan (beelden staan hieronder). De wedstrijd ging erg makkelijk en uit een korte en vooral voorzichtige aanloop kwam ik tot 14.34m. Niks aan de hand en dus klaar voor de competitie.

Tot ik de volgende dag opstond en door mijn knie zakte van de pijn. NIET GOED DUS! Na twee dagen kon ik weer dribbelen en op dag 3 kon ik een goede tempotraining draaien, maar nog steeds met pijn. Op dinsdag in overleg met Emiel besloten om in ieder geval geen hink-stap te doen op het NK teams. Toen de pijn in mijn knie gedurende de week verdween, had ik goede hoop dat het verspringen wel goed zou komen. Dat bleek niet zo te zijn, want tijdens het springen kwam de pijn terug. Resultaat: halfbakken sprongen met 7.46m als afstand en een tweede plaats. Na het verspringen deed de knie zoveel pijn dat ik me ook af moest melden voor de 4x400m.

Gisteren meteen naar de fysiotherapeut gegaan en daar bleek het gelukkig niet mijn kniepees te zijn die voor de pijn zorgt. Mijn knieschijf liep niet recht en het kapsel in en rond de knie heeft een enorme optater gehad met het hink-stap-springen. Hoe nu verder? De beste manier om van de klachten af te komen is rust, maar waar haal je drie weken voor het NK de tijd vandaan om te rusten? En dus train ik aangepast (geen sprongkracht of zware halterkracht) om de knie zo min mogelijk te belasten. Komende week zal blijken of ik komend weekend wel fit genoeg blijk om een wedstrijd aan te kunnen. I’ll keep you updated.

Geen finale, wel goede sprongen @ FBK-Games

Geplaatst op | Plaats een reactie  

FBK-Games 2014: de beelden spreken voor zich! En voor degene die het niet weten, ik sprong 7.73m/7.70m/7.69m. Helaas geen finale, maar een mooie 9e plaats.

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 ... 14 15   Volgende »